USA 2002

Subtitle

Donderdag 14 en vrijdag 15 augustus 2002

Donderdag 14 augustus 2002. 

S’ochtends eten we in de lobby een lekker simpel ontbijtje (gratis zegt Roon!!) en vertrekken naar Yosemite. We willen graag paardrijden mar moeten helaas concluderen dat we dat de dag ervoor hadden moeten reserveren. Balen! De paarden zien er goed uit en het bos lokt ons. Wellicht op Kauauii beter! 

We bezoeken Marispose Grove en dat is echt schitterend. Daar staan echt mega grote Sequoia bomen. Je weet niet wat je ziet, het is echt prachtig. 

We beginnen dan ook heel enthousiast aan de wandeling richting Tunnel Tree. Als een stel watjes moeten we toch wel concluderen dat we het niet meer trekken. Het vroege opstaan, reizen en alle indrukken is ons een beetje teveel. We zijn, zeg maar, een beetje Nationale Park-moe. Klinkt wel deca maar het is gewoon zo. 

We kopen de halve giftshop leeg aan T-shirts, mok en boekenleggers (jawel, ik heb ze gevonden!) en gaan lekker op weg naar San Francisco. 

Het eerste stuk is weer op en neer en heen en weer maar eenmaal op de snelweg schiet het lekker op. We zijn om 12.40 uur vertrokken vanuit Oakhurst en zijn er tegen 16.30 uur. Ik moest nl  onderweg weer een keer piesen maar we konden nergens een plee vinden. (Roon zag ze wel langskomen maar daar had ik niet zoveel aan, de klier!) 

Uiteindelijk toch ergens samen op een plee gezeten/gestaan, lachen! 

We pakken een taxi naar Macey’s om te gaan shoppen want we hebben nog een koffer nodig. We hebben ondertussen al zoveel zooi verzameld dat de koffers niet meer dicht kunnen. eenmaal op de 7e etage is het een crime om een koffer te vinden die we willen en niet te duur is. Uiteindelijk een hele mooie koffer gekocht en die zijn we dan ook meteen gaan vullen met spullen (dat rijmt!) 

Ik heb van Roon een hele mooie pyjama gekregen. Heel lekker zacht zwart spul met in het midden bovenaan een roosje. Lekkere broek met elastiek, heel erg gaaf.

Ook nog een Calvin Klein stringetje ;-). De koffer raakt dus goed gevuld! 

Ik heb voor Roon een leuke zachte boxershort gekocht en hij heeft voor zichzelf een schitterende seyx geruite pyjama van Ralph Lauren gekocht. Echt erg gaaf! 

Roon koopt bij de Vorgin Mega Store de cd van Bruce Springsteen want die vindt hij prachtig (gehoord toen we zaten te lunchen op de Tioga Pass) 

Het is de bedoeling om te gaan eteb ij Postrio’s. Dat is het restaurant van Wolfgang Puck die heel erg lekker kan koken (zegt Roon) Maar is het er poepchique en zo zien wij er niet echt uit.

We besluiten om naar Pier 39 te gaan en daar een lekker restaurantje uit te zoeken. Dat lukt ons wel want er zijn er genoeg. We kiezen voor een leuk restaurant aan de haven met uitzicht op Alcatraz. In de 1e instantie zijn we er helemaal weg van totdat de ober met het hoofdgerecht (heel erg duur) komt aankakken terwijl wij nog bezig zijn met het voorgerecht. Roon verschiet in alle kleuren van de regenboog van kwaadheid. En logisch ok. Het is best een duur restaurant en de bediening is best goed maar dat verpestte alles. 

Maar goed, het eten is heerlijk (kreeft, zalm, garnalen en zeebaars) en de wijn is ook perfect.

 Lekker met de taxi terug en douchen. Tegen 23.30 uur gaan we slapen en om 5.30 uur gaat de wekker alweer!

 

Vrijdag 15 augustus 2002

Onze vlucht naar Kauaii is een regelrechte ramp. We brengen eerst netjes onze auto terug en dat verloopt allemaal prima. Netjes de bus naar Terminal 3 genomen en zo.

Dan begint het ge-emmer. Er staat nergens echt duidelijk aangegeven in welke rij we moeten staan. Als 1e staan we bij American Airlines. Dat is niet goed.

We worden door een mannetje naar buiten gestuurd om daar versneld te kunnen inchecken. Uiteindelijk mag dat ook niet. We worden weer naar binnen gestuurd en staan in de rij en wachten netjes op onze beurt. Om 1 of andere reden mogen/kunnen we daar niet inchecken. We worden doorgestuurd naar de mannetjes met blouses want daar kan het wel. Ook daar mogen we niet doorheen en worden we dus voor de zoveelste keer doorverwezen naar de balies 12 t/m 19. (we staan bij balie 50!) Dus nog een teringeind lopen. (we waren al laat maar dit schiet echt niet op!) 

Die rij schiet nuwel op en we zijn eindelijk aan het juiste adres. Te hard geroepen weer………..we worden er uitgepikt (als Europeaan) om onze koffers door een 1 of andere Xray machine te halen. Het lijkt wel zo’n tijdmachine. Tot overmaat van ramp moeten de fotorolletjes uit de koffers gehaald worden omdat ze anders verpest kunnen worden door de röntgenstralen. Wat een ellende zeg. We staan vloekend en tierend onze koffers te doorzoeken. Weer ergens anders worden de labels gemakt en het duurt maar en duurt maar……… 

Dan zijn onze koffers eindelijk weg en worden we tot overmaat van ramp weer bij de controle uitgepikt om de hele bende te laten zien. Roon moet zijn schoenen uit, ik mag doorlopen. Daarna wordt de fototas van Roon leeggehaald en uitgepluist. Ik mag niet bij Roon blijven wachten en ze sturen me weg. Heel achtelijk allemaal. 

Eindelijk mogen we erdoor, pinnen geld en checken in. Bleek dat ze al naar ons op zoek waren. Net op tijd dus! 

Binnen 5 min mogen we boarden, ook dat is te positief gedacht. Weer worden onze tassen doorzocht en kunnen we de schoenen uittrekken. Het is echt van de zotte. Onze ervaring met United is klote. We zijn pist, chaggi, hongerig en noem het maar op.

 Eindelijk zitten we dan, willen we gaan taxien, vergeet ik mijn mobiel uit te doen. Rugzak weer uit de kast en zo……… 

Nu heben we net ons ontbijt erop zitten en zitten we aan de thee, cola en de rust keert weder. Het ergste wat er nu kan gebeuren is dat onze koffers niet zijn meegenomen. Dan ga ik gillen! 

En dat allemaal omdat Roon gister bij de Kentucky Fried Chicken aan zijn kip heeft zitten kluiven! (hahaha) 

Hawaii here we come!! 

Om 14.30 uur zijn we geland (Californian Time) en het is dus 11.30 uur hier. We hebben weer wat uurtjes gewonnne. Het weer is prima en de luchtvochtigheid is hier iets hoger. In San Francisco wasd het gewoon echt koud, nederlands weer. 

We besluiten om toch een auto te huren en komen er achter dat Roon zijn credit card het gewoon niet meer doet. We weten niet of we al zoveel geld hebben uitgegeven of er iets mis is gegaan. Dat zoeken we nog even uit. Het heeft in ieder geval tot al veel irritatie en stress geleid. We balen allebei als een stekker. Ik voel me schuldig want ik heb net zo’n mooie pyjama gehad etc. Het is gewoon even heel vervelend.

De auto huren we dan ook maar met mijn credit card. Het is wel weer even bak met geld en we komen er achter dat we de auto toch beter hadden kunnen regelen via het reisbureau. Dat maakt deze klote dag wel weer goed…….NOT!!! 

We krijgen een mooie auo (Dodge Sebring) en zijn toch wel heel blij. We rijden naar ons hotel en komen er achter dat het een prachtig resort is en we een mooie kamer hebben met gedeeltelijk uitzicht op zee. Het is gewoon echt heel erg mooi.

De zee is prachtig, de kamer is netjes en we krijgen weer een beetje goede zin. 

We pakken de spullen uit en hebben binnen no time de kamer tot de onze gebombardeerd. We kleden ons snel om en gaan naar de zee. We komen er als snel achter dat de zee erg wild is en er mega veel stroming staat. Echt zwemmen kunnen we er niet. Het is echt een kwestie van pootjes baden en in de golven springen. 

Er ligt ook een soort van lavamuur in het water. Niet iets waar je met je kop op wilt duiken dus. Voor de rest liggen er vrij veel stenen en wordt je door de zee heen en weer geslingerd. Ik blijf maar lekker een beetje bij Roon in de buurt. 

Even poedelen in het water en daarna even lekker boodschappen gedaan. Van 16.30 tot 18.30 uur is er een Happy Hour aan de bar. De Mai Tais kosten dan $ 3,/ en we gieten er allebei 3 achterover. Na het eten vallen we dan ook als een blok in slaap.

 

 

Members Area

Recent Blog Entries

Recent Photos